Zafzafi’s bod voor de Václav Havel-prijs wordt afgewezen

94CFA025-75AB-4E54-81F1-2C6BD89814CD-550x309

Sommigen hadden een gekke energie ingezet en gemobiliseerd, met smeekbeden en inzet van hun adresboek, om dit roerwerk op deze felbegeerde lijst te zetten. Maar Nasser Zefzafi, die alleen bekend werd door de gebeurtenissen van Al Hoceima, werd eenvoudig genegeerd. Daarom staat hij niet op de lijst van de drie finalisten die aanspraak kunnen maken op de Václav Havel-mensenrechtenprijs. De informatie viel op dinsdag 27 augustus en het is een tegenvaller zowel voor degene die tot 20 jaar gevangenisstraf is veroordeeld voor “het ondermijnen van de veiligheid van de staat” als voor de onrustige cirkels die surfen op zijn “bekendheid”, allemaal in relatie tot de rest, om te proberen een reputatie te maken.

Voor meer informatie is de Václav Havel-mensenrechtenprijs een onderscheid gemaakt in 2013, jaarlijks toegekend door de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa. Deze prijs is vernoemd naar de Tsjechische staatsman (1936-2011), ter ere van hem, een boegbeeld van de Fluwelen revolutie, die een einde maakte aan het communistische regime. Deze atypische politicus, een geliefde persoonlijkheid in zijn land, wordt vaak de “president-filosoof” genoemd. Het leven van Václav Havel is door een van zijn medeburgers, de grote schrijver Milan Kundera, beschreven als een ‘kunstwerk’.

Het is daarom geen wonder dat de jury van deze prijs er niet aan dacht om de naam Václav Havel te associëren met die van Zefzafi, degene die onlangs “heeft geïllustreerd” door te vragen, niets minder dan te worden beroofd van zijn Marokkaanse nationaliteit, die was ook veroordeeld voor intelligentie met buitenlandse partijen, die zijn activiteiten financierden tegen de stabiliteit van de regio waar hij werd geboren.

De Václav Havel Award erkent bekende persoonlijkheden die bekend staan ​​om hun strijd voor de verdediging van de mensenrechten. Om een ​​korte blik te werpen op de lijst van persoonlijkheden die voor dit jaar zijn geselecteerd, kan onmiddellijk worden herkend, zoals Ilham Tohti, een intellectueel die al meer dan 20 jaar werkt om de situatie van de Oeigoerse minderheid te verbeteren en interetnische dialoog en begrip te bevorderen in China.

Op de lijst staat ook Buzurgmehr Yorov, een mensenrechtenadvocaat in Tadzjikistan, die al bijna 20 jaar wordt vervolgd vanwege hun politieke overtuiging en activisme. Neem in deze lijst ook een orgaan op, in dit geval het jongereninitiatief voor de mensenrechten, een organisatie die sinds 2003 werkt aan verzoening door jongeren uit verschillende etnische groepen, regio’s en landen te verbinden.

Het is dan ook duidelijk dat Nasser Zefzafi, wiens enige wapenactie de menigte was om hen tegen de openbare orde te waarschuwen, door claims te politiseren, terwijl ze in wezen economisch en sociaal waren, geen gewicht maakt.

Vergeet ten slotte niet dat Nasser Zefzafi voor het jaar 2018 werd uitgesloten van de Sacharovprijs. Deze prijs beloont degenen die “een uitzonderlijke bijdrage hebben geleverd aan de strijd voor de mensenrechten in de wereld”. Dit roerwerk van een gebeurtenis die zowel in de tijd als in de ruimte wordt omschreven, is er verre van. Wat is er nog meer nodig voor zijn promotors om zijn ware dimensie volledig te meten?

Geef een reactie

*